Во првиот дел за Лефкада ветив и краток опис на плажите на кои се излежувавме.
Па, еве ги од север кон југ:

via travel-to-lefkada.com

После огромниот подвиг за планирање неверојатен одмор на Куба, уште додека бевме таму, одлучивме дека следниот одмор ќе ни биде поскоро (во јуни) и тоа негде во близина каде што може да одиме со кола и каде што има добри плажи. Знаевме доста луѓе што веќе отишле по грчките острови во Јонско Море (и преку агенција и во сопствена режија), па отприлика знаевме што сакаме да најдеме и каде да го бараме тоа. Така, падна договорот на Лефкада - островот на зајдисонцата.

Јуни е супер за користење стари одмори и да се усогласи друштвото, денот е најдолг во годината и шансата за лошо време на остров е минимална (и да врне не трае повеќе од 2-3 дена). Планот беше да најдеме цела куќа/вила за 6-10 луѓе и да ја накрцаме со стандардното друштво со кое секогаш одиме по викендици низ Македонија.

На крајот, некако не успеавме да се собереме доволно голем број за тој план, па резервиравме апартман за четворица; а потоа успеаја да ни се придружат уште тројца другари во последен момент.

Многу луѓе ме прашуваа за тоа каде е најдобро да се сместат, како да патуваат и контакт од апартманот, па морав да смогнам сили и да напишам еден пост за неодамнешниот одмор иако сè уште немам завршено со постовите за претходниот :)

*** Сликите се од моето патување и бидејќи сум приврзаник на Криејтив Комонс, ако ги споделувате, линкајте назад на овој блог. Благодарам однапред.

Трошки >  Тринидад: Куба - дел 6

Сиенфуегос (буквален превод - сто огнови) го нарекуваат бисер на југот - la perla del sur - и, за разлика од другите градови, е основан од француски имигранти во 1819 година, па дури десетина години подоцна бил населен од Шпанците. Интересно е што е основан на брегот на заливот - bahia de Cienfuegos кој е затворен скоро како лагуна и заштитен е од страна на УНЕСКО.

Пред Кастро да дојде на власт, градот бил бетер од Лас Вегас, Американци и Канаѓани слетувале директно на локалниот аеродром, имало многу забави, пиење, дрога, проституција... you name it. Кастро сè тоа фино го забранил со големи казни, така што сега млади девојки бегаа од странци ако ги прашаат за насока само за да не ги уапсат заради можна понуда за проституција... иако... во хостелот до нас беа сместени црн, згоден и зборлест Кубанец со дебела, грда, бело-изгорена Британка, ама ај да не изведувам заклучоци, само два збора разменивме на вечера :)

Градот и заливите Сиенфуегос и Хагуа.

Трошки > Вињалес: Куба - дел 5

Тринидад е еден од градовите на Куба каде преовладува колонијалниот стил со улици од калдрма и, веројатно зашто е доста автентичен, е заштитен од УНЕСКО... што и не помогнало баш да биде премногу зачуван и реновиран како град, освен куќите кои се издаваат и некои државни (и религиозни) објекти во центарот на градот. Сепак, задолжителна станица е за сите туристи. 

Како што тргнавме со дождови од Вињалес, така уште повеќе се истури од врнење за времето кое го поминавме во Тринидад. Скоро цело време ни врнеше, па тоа придонесе да не посетиме две места во околината кои се задолжителни за посета - плажата Анкон (Playa Ancon) и водопадите во националниот парк Топес де Кољантес (Topes de Collantes) на тура со коњи или џип. :(

најдолгото растојание што го поминавме во еден здив

Трошки > Кајо Левиса: Куба - дел 4

Вињалес (Viñales) е градчето со најнасмеани и најфини луѓе на цела Куба (или она што видовме од неа), истовремено е најзеленото и најживописно место каде видовме повеќе од селско-градскиот живот на островот. Се наоѓа во долината Вињалес, една од седумте долини во областа.

Назад кон цивилизација со Шеви за сва времена.

Трошки > Хавана: Куба - дел 3

Од Хавана, продолживме преку Вињалес до пустиот рајски остров во секоја смисла на зборот - Кајо Левиса (Cayo Levisa). Многу би сакала себично да си го чувам тоа искуство за себе, ама  уште повеќе би ме радувало уште некој луд како нас да се осмели да отиде и да го доживее она што го доживеавме и ние.

Островот го откривме случајно барајќи понуди за хотел за на крајот од патувањето (нели, од почеток намерата ни беше да шетаме 2 недели, па 1 недела да одмараме од искуството на некоја типично-туристичка плажа). И, така случајно, можеби беше и најубавиот дел од патувањето... го правевме она што навистина би го помислиле кога би ве прашале што би правеле кога би се нашле на пуст остров?

Трошки > Пристигнување: Куба - дел 2

Хавана е она што го замислуваме кога ќе помислиме на Куба. Како што неодамна ја опишав - преубав град со шпанска архитектура низ кој поминале неколку урагани и една апокалипса. Нормално, државните згради се сите целосно реновирани и во сјајот од своите најубави времиња... ама покрај реновираните хотели (како легендарниот хотел Национал) и убавите згради од богатиот четврт Ведадо, има градби во самиот центар што се вистинска руина.

Трошки: Куба - дел 1

Слетуваш на аеродромот во Хавана - ист како кој било аеродром низ Европа. Одиш по тесни ходничиња и те пречекува огромна хала со дваесетина шалтери кои во прв ред имаат згодни црномурести девојки со врзани коси во пунџа. После саат време влегуваш во ходникот во малку позадниот шалтер, те пречекува малку погрда црномуреста тетка со намрштена фаца и после прегледувањето на документите и сомнителниот поглед на одговорот на прашањето „Visado?“ ти удира печат на ливче и ти вика „Bienvenida a Cuba“. И тогаш - се мести насмевка на лицето, одма потоа загриженост дали стигнал багажот (зашто нема да имаш време да го чекаш една недела во еден град) и кога сето тоа е во ред, пак насмевка зашто сфаќаш дека те двои уште една лизгачка врата од Куба.

Дополнување (октомври 2014): Игнорирајте скоро сè подолу од линијата и читајте внимателно :( 

Од пролетва има сосема нова процедура спроведена скоро во сите земји на светот за кои треба виза, односно треба да се аплицира преку агенција која ги препраќа документите во друга амбасада надвор од земјата (за нас е одговорна амбасадата во - wait for it - Варшава!) Повеќе за тоа тука.

Она што сега го дознав за постапката дојде од муабетов од твитер (и од таму е поттикнат апдејтов), па проверив и од другар кој во скоро време беше во Британија со бизнис виза (фала Д.Д.).

Постапката е следна:

1. На сајтот visa4uk се креира акаунт, се бира тип на виза (ако е прв пат се бира за 6 месеци), се пополнува апликацијата и се плаќа за апликацијата 105€ со картичка.
   

   

   избирање на тип на виза

   
   

   
   
2. На сајтот од агенцијата задолжена за посредување во Македонија - ge2mk, каде се закажува термин за носење на документите (системот дава кои се слободни), се плаќа €77.29 со картичка (оригинална цена е 59 британски фунти) - што значи вкупно за целата виза станува збор за 182.29€! (неспоредливо во однос на 2011-та кога се плаќаше 90€)
3. Апликацијата се печати и со сите останати документи (добивате листа по пополнувањето на апликацијата, а може да прочитате и подолу по старо, обезбедете ги на англиски!) - бидејќи ако ве одбијат ги губите парите, соберете што е можно повеќе документи од тие што се бараат 
4.  Одите во Соравија на 3-ти спрат во закажаниот термин со документите кои ги праќаат до Варшава каде се донесува одлуката и за ~15 работни дена ги добивате документите назад.

Со еден збор - она што го зборував порано дека се исплати да се лета до каде било низ светот преку Лондон, веќе не важи... за 200€ не мора да се мачите за виза, ќе си најдете поскап лет од друг европски град за каде нема да мора да се гњавите со документација :(

Ако сепак мора да одите баш таму, за некои детали околу документите слободно прочитајте го стариот текст подолу, додека во врска со линковите и цените држете се до она што го пишува во горниов дел на постот... среќно!

Кога ќе се спомне Куба, сите помислуваат на Кастро, пури, коктели и песочни плажи. И така е, ама Куба не е само тоа... нормално, како и сите што некогаш помислиле да отидат, ни јас не знаев многу работи за земјата освен општо-познатите работи, за политичкиот режим и дека е сиромашна земја во која има стари коли. Ама, знаев дека она што е Куба денес, многу набрзо ќе се смени откако Фидел ја предаде власта на брат му Раул... и доволно беше да одлучам дека оваа е годината да се отиде таму. Другото ќе го проследите во серија на блог-постови.

Скоро сите ме прашуваат „дај раскажи на кратко како си помина“, ама тоа е скоро невозможно... затоа одиме дел по дел, во финансиски детали ќе забегувам во „прочитај повеќе“, да помогнам некој да се осмели да отиде по моите/нашите стапки :)

*** Сите слики се од моето патување и бидејќи сум приврзаник на Криејтив Комонс, ако ги споделувате, линкајте назад на овој блог. Благодарам однапред.

Патувањата, за мене, како и за сите со кои се дружам, биле одмор со моите во Охрид, Грција, Бугарија, а кога сум била мала и на јадранското крајбрежје на Југославија на кои не се ни сеќавам... тоа била мојата замисла за патувања додека не дојдов на факултет.

Во тој период слушнав за некои организации преку кои не само што можеш да патуваш, туку можеш и да оствариш стручна пракса во некоја земја во светот... одлучив да бидам упорна и да направам сè што можам за да бидам дел од тој свет.